Bootjevaren in Lier

Van vissers en palingdraaiers naar toeristische rondvaarten . 

Er werd al lang met robuuste schuiten op de Nete gevist door inwoners uit de armere bevolkingslaag van Lier. Zij deden aan vis- en palingvangst uit noodzaak. Zo voeren er rond 1900 al meer dan dertig platbodems met netvissers op de wateren ten zuiden van Lier. In 1932 verenigden een dertigtal Lierse palingvissers zich om als groep beter hun belangen te kunnen verdedigen.
Het palingvissen of het palingdraaien was een vismethode die typisch en uniek was voor de Pallieterstad.
Van op platbodems werd een vierkant net neergelaten tot op de bodem van de Nete. Er werd gesleept en nadien werd de vangst opgetakeld.
De palingschuiten hadden zeil noch motor. Ze werden voortbewogen door de stroming van het water. De Nete ondergaat ter hoogte van Lier een sterke getijdenwerking, waardoor het water gedurende ongeveer negen uur stroomafwaarts loopt en daarna 2 à 3 uur stroomopwaarts. Door die stromingen liet de visser zich naar zijn visplaats drijven en daarna terug naar huis.

In 1974 werd het palingdraaien bij wet verboden zodat de Moedige Bootvissers hun hobby moesten stopzetten.
Enkel werd ter gelegenheid van Lier-Kermis nog ter hoogte van de Werf met kinderen rondgevaren. 

Sinds 1979 organiseren de Moedige Bootvissers toeristische rondvaarten op de Kleine Nete in het centrum van Lier. Door  de Lierenaars wordt dit deel van de Kleine Nete ook "Binnennete" genoemd. Het water in het centrum van Lier is niet onderhevig aan getijden. De schuiten waarmee tegenwoordig gevaren wordt zijn platbodems zonder de bovenbouw en zijn voorzien van een buitenboordmotor. 
In 1982 verkreeg de vereniging de titel "Koninklijk" ter ere van het vijftigjarig bestaan.

De Koninklijke Moedige Bootvissers dragen bij tot de toeristische uitstraling van de stad en vormen zelfs een unicum in het recreatief toeristisch gebeuren. Voor de vele toeristen die "Schoon Lier" bezoeken is een boottochtje door het centrum van Lier een echte aanrader.